O Malcie,a w szczególności o jej stolicy mówi się często, że jest to ogromny muzeum na otwartym powietrzu. Miasto położone na półwyspie wżynającym się głęboko w morze, pełne jest zabytków i ciekawych zaułków. Dosłownie każdy dom ma tu swoją unikatową historię, którą można by oddzielnie opisać, ale kilka miejsc zasługuje na szczególną uwagę.
Jedną ze sztandarowych budowli Valletty jest Pałac Wielkich Mistrzów. Ukończony w 1574 roku, szybko stał się symbolem potęgi i bogactwa Joanitów. Przed długie lata pełnił on zresztą rolę siedziby władz zakonu. Wnętrza pałacu udekorowane są obrazami i fryzami przedstawiającymi historię Kawalerów Maltańskich, a ze ścian spoglądają na zwiedzających portrety Wielkich Mistrzów Zakonu. Obecnie mieści się tu siedziba maltańskiego parlamentu i prezydenta, zwiedzenie wnętrz jest więc możliwe jedynie w ściśle ustalonych godzinach i tylko wtedy, gdy nie toczą się tam żadne obrady.
Najsłynniejszym zabytkiem Miast Rycerzy - jak często określa się La Vallettę - jest jednak Katedra Św. Jana. Świątynia, zbudowana zaledwie w ciągu czterech lat (pomiędzy 1573 a 1577 r.), była głównym miejscem kultu religijnego Joanitów (Św. Jan jest ich patronem). Z zewnątrz katedra nie przedstawi się zbyt imponująco i - jeśli się o niej nie wiem - można ją łatwo przeoczyć, lub potraktować jako jedne z kilkudziesięciu kościołów. Za to przepięknie zdobione, barokowe wnętrze zachwyci nawet najbardziej wybrednych znawców sztuki.
